متن آهنگ مرهم فریدون آسرایی
سکوتت پر از حرفه اما صدات هنوزم توی گوش این مردمه
حضورت ی جوری صدا کرده که سکوتت توی این هیاهو گمه
فقط با جلال و شکوه صدات میشه به مقامی که باید رسید
توو دنیایی که هیچی دیدن نداشت میشد دیدنیها رو پیش تو دید
کسی میشه اسطوره ی مردمش که دنیاشو پای هنر باخته
کسی که ی عمره با رنگ صداش توو ذهن همه خاطره ساخته
نیاد روزگاری که این روز
سکوتت پر از حرفه اما صدات هنوزم توی گوش این مردمه
حضورت ی جوری صدا کرده که سکوتت توی این هیاهو گمه
فقط با جلال و شکوه صدات میشه به مقامی که باید رسید
توو دنیایی که هیچی دیدن نداشت میشد دیدنیها رو پیش تو دید
کسی میشه اسطوره ی مردمش که دنیاشو پای هنر باخته
کسی که ی عمره با رنگ صداش توو ذهن همه خاطره ساخته
نیاد روزگاری که این روزگار غرور هنرمندشو بشکنه
اگه بشکنه بغض این هنجره زمینو زمانو بهم میزنه
اگه هر چی دار و ندار منه بریزم به پای تو بازم کمه
چی جز عمری که پای ما ریختی واسه زخمای مردمش مرهمه
سکوتت پر از حرفه اما صدات هنوزم توی گوش این مردمه
حضورت ی جوری صدا کرده که سکوتت توی این هیاهو گمه
کسی میشه اسطوره ی مردمش که دنیاشو پای هنر باخته
کسی که ی عمره با رنگ صداش توو ذهن همه خاطره ساخته
نیاد روزگاری که این روزگار غرور هنرمندشو بشکنه
اگه بشکنه بغض این هنجره زمینو زمانو بهم میزنه
اگه هر چی دار و ندار منه بریزم به پای تو بازم کمه
چی جز عمری که پای ما ریختی واسه زخمای مردمش مرهمه
سکوتت پر از حرفه اما صدات هنوزم توی گوش این مردمه
حضورت ی جوری صدا کرده که سکوتت توی این هیاهو گمه
