متن آهنگ عذاب وجدان احمد سلو وبهزاد پکس
دوباره صبح شد خورشیدی که رمق نداره بازم یه روز کهنه که همش قراره
صبحو شب کنی با عذاب وجدان میخوام بگم از آلودگی هوای تهران
این دفعه فرق داره یکمی سربش زیاده منمو قلمی که تموم عمرشو پیاده
فقط سگ چرخ زده رو کاغذای سفید بازم یه درد قدیمی یه اتفاق جدید
این سری سر صحبتم با جنس خودمه که به هر دری زدن تا اون قصه لو نره
وقتی بازی کردی با احساس دختر بیچاره حالا از رو نگرانیش اون یه سره بیداره
بگو این شبا رو با کدوم امید سر کنه مشکلات کم بود با اون یکی بیشتر شده
داره می سوزه بین نگاه مریض ملت فرداشو خراب کردی واسه یه کمی لذت
دنیاش به آخر رسیده فرداشو کشتن با هوس نمیدونه کجا بره وقتی نداره همنفس
گمشده تو شهر شلوغ میون این همه نگاه دلش پره از آدما میشکنه اما بیصدا
روح کثیفتم درگیر یه نوع از بیماری همش زیر لبت میگی چه دست گلی دادی
تو به اب و نگاه و حرفای نزدت دنبال جواب چی بودی اینا صورت مساله است
سر هوسی که فرداشو ریختی رو سرش مثل زلزله بم که حالا دورو ورش
فقط کسایین که همش دلداری میدن حالا برو تو فیس حرفای احساسی بزن
ببین چیکار کردی مگه وژدان نداری ازش ساختی با کارات یه دختر فراری
که رفیقا و خونواده طردش میکنن زخم زبونایی که مثل ترکش میمونن
به روح خستش فقط آسیب رسوند خدا بهشت و دوباره با سیب رسوند
تو رو امتحان کنه که بد پس دادی این دنیا که رفت اونجا رم از دست دادی
